پيش از هر چيز سال نو را به شما تبريک مي گويم و اميدوارم که امسال سال پر بار و موفقي را داشته باشيد و هر چه که در سال پيش مي خواستيد و نتوانستيد، جستيد و نيافتيدـ، دويديد و نرسيديد، نگريستيد و نديديد، گوش داديد و نشنيديد، رفتيد و آستين تهي برگشتيد،..... دستها خالي و عمر بي حاصل همچون من، سر در گم و آشفته، پريشان و شب زده ..... اينک اما، امسال را پر برکت و پيروز و سربلند باشيد. آمين...
       تعطيلات نوروز امسال را پس از عمري (منظورمان از عمري همان عمري است يا به قول خودمان بعد از هرگز) يک مسافرتکي رفتيم. اين که کجا رفتيم و چگونه رفتيم و با اين آب و هواي سرد و هميشه باراني چه کرديم، بماند. در آخرين روز سفرمان، در راه برگشت، در جاده خور-طبس که درست از وسط کوير نمک ميگذرد، با صحنه هاي بديع، شگفت انگيز، عظيم و بسيار زيبايي مواجه شديم که چشم را خيره ميکرد و عقل را به حيرت مي انداخت. از شدت باراني که در اين چند روزه باريده بود، يک طرف جاده، کوير سوزان نمک تبديل شده بود به دريايي عظيم و در طرف ديگر آب دريا فروکش کرده بود و بلور هاي نمک همچون سنگ مرمري يکپارچه تمام کوير را فرش کرده بود.

کویر نمک که از آب باران به دریا تبدیل شده است

خوبی بابا؟ پس مربا بده بابا! (اینو نوشتم تا دیگه کسی بلاگشو باز نذاره و بره!! حسین!)

آدم فرصت طلب به این میگن... شاید آدم کار واجبی داشت!

دو تا عکس بعدی هم کویر نمکی است که البته آب آن فروکش کرده است:

 کویر نمک و سطح یکپارچه از سنگ نمک

این عکس را هم گرفتم تا دورنما و زیبایی کویر نمایانتر شود